اشکال اولیه فلامنکو به حدود سال1750 بر میگردد. با وجود این صحبت کردن درمورد رقص فلامنکو به صورتی که امروزه ما ان را میشناسیم نا ممکن است زیرا امروزه رقصهای محبوب یعنی رقص فلامنکو و رقص
bolero با هم ترکیب شده اند.رقص فلامنکو به تدریج تبدیل به یک مد شده و با کمکهای مالی سایر گروهها و مخصوصا درخشش بزرگ رقص اسپانیایی غنی تر شده است در اسپانیا مردم در هر زمان و مکان و بنا به هر علتی میرقصند این مسئله در یک نظر سنحی تخصصی انحام شده از رقص فلامنکو در میهمانیهای برکذار شده توسط مدارس اموزش رقص
seville و همجنین در برخی از مکانهای خاص صورت گرفته است.یکی از حالب ترین گزارشاتی که بوسیله فردی بنام
viaje por espa که در سال 1862 با همکاری gustavo dure به چاپ رسیده است به چشم میخورد.در فیلمی بنام
saln de recreo به کارگردانی لویس بوتلا قسمتی از خیابانهای شهر سویا به نمایش در میاید که در ان نمایشی از رقصهای محلی نشان داده میشود . این نمایش در ساعت 8:30 صبح اغاز میشود و در ان لا کامپانرا (la campanera) را در حال اجرای رقص jaleo from jerez با همنوازی ویولونیست کور و نا وارد نشان میدهد. در این فیلم نشان داده میشود که با این همکاری نا مناسب رقصنده مجبور میشود که رقص را متوقف کند و از نوازنده نابینا بخواهد تا ویولون خود را در اختیار فردی که در جمعیت قرار دارد و پیشنهاد جایگزین شدن به جای نوازنده نابینا را میکند قرار دهد. این نوازنده جدید ویواون dore نام داشت و او هر چه در توان داشت در این اجرا گذاشت و رقص jaleo را با تشویق اکثریت تماشاگران هیجان زده به اتمام رسانید.در اوایل قرن 19 یعنی زمانی که رقص فلامنکو به همراه گیتار فلامنکو و خوانندگی فلامنکو فرم و شکل واقعی خود را پیدا کرد و توانست شخصیت قطعی و نهایی خود را بدست اورد افراد حرفهای محبور بودند که هر روز با حمعیت مواحه شده وبا همکاران خود رقابت کنند تا بتوانند تشویق عمومی مردم را بدست اورند.
مشکل تکنیکی بخصوصی وحود داشت: مردان با پاهای خود میرقصیدند . در هنگام رقص مردانی که ظاهر خود را با لباسهای بلند به صورت زنان دراورده بودند و هنگامی که برخی از زنان که مثل مردان لباس پوشیده بودند.این همان اشکال بزرگ بود.
در دها 1910فلامنکو بیشترو بیشتر در بین بازیگران تاتر ظاهر شد که این کار توسط پاسترو که هنر خودش را در برنامه های سایر گروهها یا در انتهای فیلمهای سینمایی یا اجراهای کمدی عرضه کرده بود انجام گرفت.در اپراهای فلامنکو,خوانندگی,رقص و نوازندگی گیتار به همراه شوخیهای مختلف به صورت محلی یا حتی پایه ای انجام میشد.در همین دوره بود که
la argentine گروه خود را با انتونیو و فیکو تاسیس کرد و با این گروه سر تا سر امریکا را سفر کرد و به اجرای نمایش پرداخت و در تاتر ماکسیم الیوت شهر نیویورک در سال 1916 دو برنامه بزرگ را اجرا کرد.در سال 1915 مانوئل دفلا برای ایمپنو قطعه ای به نام
el amor brujo را ساخت این کار نقطه شروع باله فلامنکو محسوب میشود.